ครูบากฤษณะ อินทวัณโณ

ครูบากฤษณะ อินทวัณโณ

ครูบากฤษณะ อินทวัณโณ

แห่งสำนักสงฆ์เวฬุวัน ต.ไทยสามัคคี อ.วังน้ำเขียว จ.นครราชสีมา เป็นพระนักปฏิบัติวิปัสสนาธุระสืบทอดพระพุทธศาสนา บริสุทธิ์สมบูรณ์ด้วยปฏิปทา ศีลาจารวัตร เปี่ยมด้วยด้วยเมตตาบารมีธรรม สมเป็นสมณบุตรธรรมทายาท เคร่งครัดในพระธรรมวินัย ประพฤติดี ปฏิบัติชอบ รักสันโดษ ชอบธุดงค์ในป่า อยู่เนืองนิตย์ เป็นเนื้อนาบุญของพุทธศาสนิกชนที่พึงเข้าใกล้ กราบไหว้บูชาได้อย่างสนิทใจ

ป่าภายในอาศรมบ้านโตนด.

….สิริราม เยราม เยเยราม กฤษณะฮเร กฤษณะนะมะพะธะ…

เป็นบทคาถาของ ครูบากฤษณะ อินทวัณโณ แห่ง วัดป่ามหาวัน เหนือเขื่อนมูลบน เทือกเขาจอมทอง บ้านคลองยาง ตำบลครบุรีใต้ อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา มอบให้เพื่อ ภาวนาเป็นวัตรกิจ โดยเชื่อว่ามีพลังในด้าน เมตตามหานิยม ทำมาค้าขายดี ธุรกิจรุ่งเรือง…ฯลฯ

…ซึ่งก็ได้รับ ความสำเร็จเป็นบางราย ถึงกับพลิกวิถีชีวิต จนเกิดพลังศรัทธา มีศิษยานุศิษย์เพิ่มเป็นทวีคูณ ขยายเป็นวงกว้างก้าวไกลไปถึง สิงคโปร์ มาเลเซีย ไต้หวัน ฮ่องกง จีน และ ยุโรป

ครูบากฤษณะ… นามเดิม สรเดช ตับกลาง เป็นคนโคราชโดยกำเนิด เกิดที่บ้านโตนด ตำบลโตนด อำเภอโนนสูง  อันเป็นปริมณฑลแห่ง ทุ่งสัมฤทธิ์…. พื้นที่วีรกรรมย่าโม

ด้วยในอดีตเป็นกันดาร….ครอบครัวได้เป็นที่พึ่งของชาวบ้านมาโดยตลอด เนื่องจาก พ่อเป็นหมอโบราณ ใช้ทั้ง สมุนไพร และ ไสยศาสตร์ช่วยเหลือเพื่อนบ้าน ให้หายจากทุกข์ทั้งปวง

ครั้งนั้นมี ปู่ผ้าขาวโยคี ธุดงค์มาละแวกหมู่บ้าน จึงเป็น เด็กอุปัฏฐาก จนเป็นที่รักใคร่ แล้วขออนุญาต บวชเป็นสามเณรออกธุดงค์ตามรับใช้ เข้าป่าดงพญาเย็น ต่อสู่เขมรและลาว

ใช้เวลา ศึกษาความวิเวก ความสงบจากป่า (โดยไม่ติดต่อและส่งข่าวคราวถึงบ้านเลย) เรียนกรรมฐานเจริญภาวนาเป็นเวลาถึง 10 ปี จึงลาสิกขาจากสามเณรแล้วเดินทางกลับ เพื่อปฏิบัติตนทดแทนพระคุณบิดามารดา

ใช้ความเพียร ตรากตรำทุกอย่าง งานหนักงานเบาไม่เว้น รับจ้างเพื่อเอาเงินมา ตอบแทนพระคุณ กระทั่งอายุ 25 ปี บิดาเสียชีวิต ด้วยใจคิดว่าได้ตอบแทนบุญคุณน้อยไปไม่เพียงพอ จึงขอใช้ส่วนบุญจากการสละเพศบรรพชิต  แผ่กุศลให้…

…จึง อุปสมบท ณ วัด โคกอู่ทอง จังหวัดปราจีนบุรี เมื่อ พ้นจากนวกะได้ ปลีกตัวออกจากหมู่คณะ จาริกธุดงค์ อาศัยอยู่ตามป่าเขาหลายพรรษา…ปี 2532 จึงธุดงค์ สู่เทือกเขาจอมทอง ชาวบ้านทราบเรื่องจึงพร้อมใจกันนิมนต์ให้สร้างเป็นสำนักสงฆ์ พัฒนาจนกระทั่งเป็น วัดป่ามหาวัน ในปัจจุบัน

ปี 2545 ได้สร้างเป็นศูนย์ปฏิบัติธรรมฯ สำนักสงฆ์ เวฬุวัน บ้านคลองกระทิง อำเภอวังน้ำเขียว  ตอนนี้จึงหัน กลับมาพื้นที่บ้านเกิด (โนนสูง) สร้าง พิพิธภัณฑ์พุทธศาสตร์  พร้อม  เนรมิตทุ่งนาให้เป็นป่าดงดิบและป่าสมุนไพร

ทั้งๆที่ ออกจากป่า…ในย่ามไม่มีปัจจัย (เม็ดเงิน) ติดมาเลย เอา ที่ดินมรดกเป็นจุดเริ่มต้น…ซึ่งตอนนี้ใกล้แล้วเสร็จ แต่ก็เป็นรูปธรรมให้เห็นอย่างชัดเจนแล้ว